Zondag 15 juli 2012 Markus 6: 6b-13

De twaalf apostelen

De lezing van afgelopen week eindigde met Jezus’ verbazing om het ongeloof van zijn éigen mededorpelingen uit Nazareth.
Maar Hij blijft niet in zijn verbazing steken. Hij laat zich niet ontmoedigen.
Het bericht over het Koninkrijk van God moet vérder.
Jezus pakt zélf de draad weer op, en ook stuurt hij 12 van zijn leerlingen op pad:

Hij trok rond langs de dorpen in de omtrek
en onderwees de mensen.
7 Hij riep de twaalf bij zich
en zond hen twee aan twee uit,
en gaf hun macht over de onreine geesten.
8 Hij droeg hun op niets mee te nemen voor onderweg,
geen brood,
geen reistas
en geen geld,
alleen een stok.
9 Sandalen mochten ze wel dragen.
‘Maar,’ zei hij, ‘trek geen extra kleren aan.’
10 En ook zei hij:
‘Als jullie ergens onderdak krijgen,
moet je daar blijven tot je verder reist.
11 Maar als jullie ergens niet welkom zijn
en de mensen niet naar jullie willen luisteren,
moet je daar weggaan
en het stof van je voeten schudden
ten teken dat je niets meer met hen te maken wilt hebben.’
12 Ze gingen op weg
en riepen de mensen op om tot inkeer te komen,
13 en ze dreven veel demonen uit
en zalfden veel zieken met olie
en genazen hen.

Wat mij opvalt
Wat mij als eerste opvalt, is hoeveel afhankelijkheid en vertrouwen er van de leerlingen gevraagd wordt.
Denk je eens in: zonder geld, eten en extra kleding op reis.
Ze maken zich hiermee afhankelijk van de mensen die ze gaan ontmoeten.
Ik denk dat dat basisles nummer 1 is bij het getuigen over Jezus:
dat het in een gelijkwaardige relatie gebeurt, je gaat niet onkwetsbaar boven de ander staan.
Je hebt inderdaad een geweldige boodschap te brengen, maar… die ander heeft jóu ook wat te bieden (voedsel, kleding, kortom: liefde, praktische hulp, levenswijsheid, etc.).
Zo heeft die ander nooit het gevoel een minder mens te zijn dan jij.
Zelf ben je als gelovige trouwens ook maar een gewoon mens, met zijn behoeftes, kwetsbaarheden, fouten, etc.
Alleen in de openheid hierover kan er iets groeien.

Daarom is dit voor mij de vraag: hoe stellen wij ons op in het gesprek met niet-gelovigen?
Als superieure betweters?
Of als gelijkwaardig medemens, om juist vanuit die wederkerige relatie aan de ander het evangelie te kunnen geven?
Of beter: het evangelie te délen?

Ook hier mogen we onze gedachten deze week weer delen. Welkom!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s